قضیه ۱-۲: اگر
و
بر بازه ی بسته [a,b] آنگاه به ازای هر دو عدد حقیقی و متناهی c و d داریم
بر بازه ی بسته [a,b] و

برهان : فرض کنیم h = cf + dg . به ازای یک افراز مفروض از بازه ی بسته [a,b] مانند P می توان نوشت

اکنون اگر e>0 داده شده باشد،
را طوری انتخاب می کنیم که برای هر افراز P که
نا مساوی ِ
را ایجاب کند. همچنین
را طوری انتخاب می کنیم که برای هر افراز P که
نامساوی
بر قرار باشد . اگر
، به ازای هر افراز ِ ظریفتر از
مانند P داریم
از آنجا که c و d اعداد حقیقی متناهی اند و روابط فوق به ازای هر e>0 برقرار اند ، لذا
و
و این پایان برهان است.ð
مشابه قضیه فوق (قضیه ۱-۲) که برای ترکیب خطی دو تابع انتگرالده روی یک انتگرالگیر و بازه ی بسته مشترک بیان شد، می توان برای ترکیب خطی دو تابع انتگرالگیر با انتگرالده و بازه ی بسته مشترک بیان و اثبات کرد. ما این قضیه را بیان کرده و از ذکر اثبات آن خودداری می کنیم .
قضیه 2-2: هرگاه
و
بر بازه ی [a,b]، آنگاه به ازای هر دو عدد حقیقی متناهی ِ c و d داریم
بر بازه ی [a,b] و
.
قضیه زیر به این مطلب اشاره دارد که اگر تابع f بر بازه ای بسته نسبت به a دارای انتگرال ریمان-اشتیل یس باشد، برهر زیر بازه ی بسته ی آن نیز دارای انتگرال ریمان-اشتیل یس است.
قضیه ۳-۲ : فرض کنیم
، اگر دو انتگرال از سه انتگرال زیر موجود باشند، آنگاه انتگرال سوم نیز موجود خواهد بود و
برهان : فرض کنیم
بر بازه های
و
و e>0 داده شده باشد . افراز
، از
موجود است به طوری که به ازای هر افراز ظریفتر از آن ، مانند P1 داریم

و همچنین افرازی مانند
از
موجود است به طوری که به ازای هر افراز ظریفتر از آن ، مانند P2 داریم

اکنون
افرازی از[a,b] خواهد بود . اگرP افرازی از[a,b] به طوری که از
ظریفتر باشد، افرازهای
و 
به ترتیب از افرازهای
و
ظریفتر خواهند بود. داریم
از طرفی

پس بنابر تعریف
بر [a,b] و
. به این ترتیب برهان این قضیه نیز کامل می شود. ð
انتگرال ریمان-اشتیل یس
چشم انداز: ابتدا انتگرال ریمان-اشتیل یس را تعریف کرده ، سپس با ذکر چند مثال مطلب را روشن می کنیم. پس از آن رابطه ی بین دو تابع انتگرال پذیر f و g بر یک بازه ی بسته مشترک و مجموع آن ها را بررسی کرده و سرانجام خواهیم دید که اگر تابعی بر بازه ی بسته ای دارای انتگرال ریمان-اشتیل یس باشد ، بر هر زیر بازه ی بسته ی آن نیز دارای انتگرال ریمان-اشتیل خواهد بود. پس....
تعریف۱۰-۲: اگر f و a روی بازه ی
تعریف شده و کراندار باشند و
افرازی از آن بازه باشد،

در این صورت برای هر
مجموع ریمان-اشتیل یس تابع f نسبت به a را بر بازه ی
به صورت زیر تعریف می کنیم:

تعریف2-2: گوییم تابع f نسبت به a بر بازه ی
دارای انتگرال ریمان-اشتیل یس است و می نویسیم
بر بازه ی
هرگاه عددی مانند A موجود باشد به طوری که برای هر e<0 ، افرازی مانند
موجود باشد که برای هر افراز ِ P که ظریفتر از
باشد، داشته باشیم
چنین Aیی در صورت وجود یکتاست و با نماد
نشان می دهیم. f را تابع انتگرالده و a را تابع انتگرال گیر می نامند.
مثال۱-۲: فرض کنید
و تابع f بر بازه ی
به صورت زیر تعریف شده باشد
در این صورت با فرض A=1 و
اگر
انتخاب شود داریم

همچنین در این حالت اگر P افرازی ظریفتر از
با شرط
باشد خواهیم داشت

بنابراین
و بعلاوه اگر
باشد داریم
یعنی

پس
. یعنی f نسبت به a بر بازه ی [0,1] دارای انتگرال ریمان-اشتیل یس خواهد بود و
.
مثال 2-2 : اگر
و
بر بازه ی
باشند. فرض کنیم
، در این صورت برای هر افراز
افراز
را می سازیم .( افرازP ظریفتر از
است). اگر فرض کنیم
داریم

لذا برای هر عدد حقیقی A نمی توان دو رابطه ی
و
را داشت زیرا در این صورت

یعنی 2<1 که تناقض آشکاریست. پس افراز P ظریفتر از
هست که

پس
بر بازه ی
.
مثال ۳-۲:
و
در این صورت
بر بازه ی [0,1] . زیرا با فرض A=1 ، برای هر e>0 ،
را افرازی دلخواه از [0,1] می گیریم . اگر P افرازی ظریفتر از
بر بازه ی [0,1] باشد، داریم
ولذا

پس
و
.
ادامه دارد.....
چشم انداز: حال که با مفهوم توابع با تغییرات کراندار آشنا شدیم ، می خواهیم بدانیم که آیا همه توابع پیوسته با تغییرات ِ کراندارند؟ یا حتی اگر f با تغییرات کراندار باشد ، چه رابطه ای بین پیوستگی f و Vf بر بازه های بسته وجود دارد ؟ و در پایان این بخش به محاسبه ی Vf از روی تابع f می پردازیم.
مثال زیر در پاسخ به این سوال که آیا تمام توابع پیوسته با تغییرات ِ کراندارند، به ما کمک می کند.
مثال ۴-۱ : اگر
تابعی پیوسته با ضابطه ی زیر باشد
به ازای هرعدد طبیعی n می توان افرازهای Pn را به صورت زیر در نظر گرفت
در این صورت خواهیم داشت

حال چون سری
واگراست لذا سوپریمم
ها به ازای
وجود ندارد و از طرفی طبق رابطه ی زیر

نتیجه می گیریم که f بر بازه ی
با تغییرات کراندار نیست.
این مثال نشان داد که توابع پیوسته ای بر بازه های بسته وجود دارند که با تغییرات کراندار نیستند.
در قضیه زیر رابطه ی بین پیوستگی یک تابع با تغییرات کراندار بر[a,b] را با پیوستگی تابع تغییرات کل آن روی همان بازه بررسی می کنیم.
قضیه ۷-۱ : اگر f بر بازه ی [a,b] با تغییرات کراندار باشد ، در این صورت f بر هر
پیوسته است اگر و فقط اگر Vf بر این نقطه پیوسته باشد.
برهان : ابتدا فرض کنیم Vf در هر نقطه ی
پیوسته باشد. پس برای هر e>0 ، d>0ی هست که
با توجه به بحث های قبلی داریم

این رابطه نشان می دهد که f بر هر
پیوسته است .
بر عکس فرض کنیم f در هر نقطه ی
پیوسته باشد. پس برای هر e>0 ، d>0ی هست به طوری که برای هر
و 

)
( ۱)

از طرفی داریم
( ۲)
با تلفیق روابط (1) و (2) داریم

یعنی

از طرفی داریم

بنابر این نتیجه می شود که اگر
آنگاه
لذا Vf در نقطه ی
از طرف راست پیوسته است . به طور مشابه می توان ثابت کرد که Vf در نقطه ی
از طرف چپ پیوسته است . بنابراین Vf به ازای هر
پیوسته است. این پایان برهان خواهد بود .ð
برای ادامه بحث به چند تعریف نیازمندیم :
تعریف ۸-۱: نگاشت پیوسته f از [a,b] به R را یک منحنی در R گوییم . همچنین اگر f یک به یک باشد، آن را کمان یا قوس گوییم.
تعریف ۹-۱: منحنی f که بر بازه ی [a,b] تعریف شده را طول پذیر گوییم هرگاه f بر این بازه با تغییرات کراندار باشد.
یاد آوری :
قضیه زیر ما را در محاسبه تغییرات کل تابع در بازه ی [a,b] یاری می کند.
قضیه ۸-۱: اگر 'f بر بازه ی [a,b] یک منحنی با تغییرات کراندار باشد، آنگاه f نیزبر این بازه، یک منحنی با تغییرات کراندار است و داریم
برهان : برای هر افراز از بازه [a,b] داریم

یعنی
(*)
این نشان می دهد که منحنی f بر [a,b] با تغییرات کراندار است.
از طرفی پیوستگی 'f بر بازه [a,b] ، پیوستگی یکنواخت آن را بر این بازه نتیجه می دهد ، بنابراین
بنابراین با فرض ||P||<d برای هر
داریم
بنابراین اگر
داریم
از طرفی

بنابراین
با جمع بندی رابطه ی اخیر برای i=1,2,…,n داریم

یعنی
برای هر e>0 دلخواه. بنابراین
(**)
با توجه به روابط (*) و(**) برهان کامل می باشد .ð
با این قضیه به پایان مبحث توابع با تغییرات کراندار رسیدیم. جلسات آینده ، مبحث انتگرال ریمان-اشتیل یس را شروع می کنیم .
مرحله اول مسابقات ریاضی دانشجویی
« دانشگاه فردوسی مشهد»
27/11/1384
۱. گروه G دقیقا ً ذارای سه زیر گروه است اگر و فقط اگر دوری از مرتبه p2 باشد.( p عددی اول است)
۲. فرض کنید

یک دنباله دقیق از فضاهای برداری با بعد متناهی و تبدیلات خطی باشد. ثابت کنید
dimA + dimC =dimB + dimD
۳. فرض کنیم ||.|| تابعی روی فضای برداری X باشد که تمام خواص نرم به جز نامساوی مثلث را دارد و به جای نامساوی مثلث ، نامساوی متوازی الاضلاع را به شکل زیر داریم





تعریف ۶-۱ : فرض کنیم
با تغییرات کراندار باشد. در این صورت بنا بر تعریف اگر P یک افراز بر
باشد آنگاه
از بالا کراندار است. لذا دارای سوپریمم است . سوپریمم مجموعه فوق را تغییر کل تابع f از a تا b می نامیم و می نویسیم

یعنی

قضیه ۴-۱: فرض کنیم f و g بر بازه
با تغییرات کراندار باشد . در این صورت f+g و f-g و f.g نیز بر
با تغییرات کراندارند و داریم

که در آن

باشد،

و لذا

یعنی
با تغییرات کراندار است.
برای افراز فوق

زیرا

و به این ترتیب برهان قضیه کامل می شود.ð
با تغییرات کراندار باشد و عدد m>0 موجود باشد به طوری که
بر بازه
با تغییرات کراندار است و

برهان :
فرض کنیم 
باشد، داریم

و این نتیجه ی مطلوب است .ð
با تغییرات ِ کران دار است. در این صورت f بر[a,c] و [c,b] ( که c بین a وb است) با تغییرات کراندار است و

برهان : اگر P1 افرازی از
و P2 افرازی از
باشد ، آنگاه
افرازی از بازه ی
است و

پس
در نتیجه f بر بازه های
و
با تغییرات کراندار است و
( ۱)
بر عکس فرض کنیم P افرازی از
باشد ، قرار می دهیم
و
و
در این صورت
واز طرفی چون افراز Pّ ظریف تر از افراز P است داریم:

لذا
( ۲)
روابط ( 1 ) و( 2 ) ما را به پایان برهان می رساند.
تعریف ۷-۱ : فرض کنیم f بر بازه ی
با تغییرات کراندار باشد، برای هر
تعریف می کنیم

بنابر قضیه قبل، این تعریف با معناست و اگر
آنگاه

پس V بر بازه ی
صعودی است.
قضیه ۶-۱ : f بر بازه ی
با تغییرات کراندار است اگر و فقط اگر بتوان آن را به صورت تفاضل دو تابع صعودی نوشت.
برهان: اگر f را بتوان به صورت تفاضل دو تابع صعودی نوشت ، آنگاه چون توابع یکنوا بر بازه های بسته، باتغییرات کراندارند، لذا f با تغییرات کراندار است.
برعکس اگر f بر بازه ی
با تغییرات کراندار باشد، آنگاه قرار می دهیم
. دیدیم که Vf صعودی است .
اگر
آنگاه داریم

لذا تابع
صعودی است و برهان کامل است.ð
مثال۳-۱ : تابع
بر بازه
با تغییرات کراندار است و تابع
نیزبر بازه
با تغییرات کراندار است.
نکته۱-۱ : مثال فوق نشان می دهد که نمایش ِ تابع با تغییرات کراندار، به صورت تفاضل دو تابع صعودی منحصر به فرد نیست .